30 oktober, 2007
Reizen kan vrij saai zijn maar met Ipods en andere MP3 spelers kunnen wij de tijd als nooit overgaan voorheen. Leidt ook tot het grote spel van `soundtracking'. Mijn vrienden en ik heb vaak de beste liederen voor het verschillende reizen besproken die wij doen.
Voor Ondergronds wordt het bijna universeel goedgekeurd (door me en een paar andere partners) dat de Blauwe Maandag door Nieuwe Orde de beste keus is. De mengeling van industriële klinkende bas en non-stop verpletterende trommels is de perfecte vertegenwoordiging van de buis, vooral wanneer het buiten en een paar torenblokken overgaat en de oude verlagingsgebouwen in mening overgaan alvorens u opnieuw in de tunnels verdwijnt. Het gaan ondergronds door de Jam is clichéd maar werkt een traktatie.
Voor treinreizen, ben ik niet beschaamd toe te laten, heb ik een neiging voor `epic filmsound-tracks om met het (gewoonlijk) dramatische landschap te gaan uit het venster. Duur van Mohicans is bijzonder groot voor dit, vooral als u de film hebt gezien en het geweten wanneer zij de muziek gebruiken. Sigur Ros is ook goed voor dit soort ding.
Het drijven heeft zo veel potentieel dat het zo veel een geval van waar, wanneer is, dat met, en andere factoren in verband met wat een goed stuk van het drijven van muziek maakt. De ridders van Cydonia door Muse niettemin is groot voor het drijven op de autosnelweg - bij maximum 70mph - terwijl de Schuilplaats Gimme door Rolling Stones een het broeden dreiging heeft die u gevoel maakt u van op een inval van de Maffia op een pakhuis eerder dan van een `grote shop bij de lokale supermarkt moet doen.
Dit is het grote ding over Ipods en andere muziekapparaten - zij laten lied geschikt aan montages om hen te maken een nieuwe betekenis hebben. De zo volgende tijd u is op de trein/de buis/in de auto, niet alleen regelt voor om het even welk oud lied, iets plukken die de pasvormen en over het weten!
Verlaat een Antwoord
